Bazen içimi boşlukların doldurduğu hissine kapılıyorum..

Sanki koca koca boşluklar tahmin edemeyeceğim kadar yer kaplıyor içimde.
Belki içiminde iyi tarafları vardır diyorum, boşluklardan olsagerek göremiyorum..
Aslında hiçbirşeyin iyi tarafını göremediğim zamanlar oluyor.Ya da iyi tarafından bakamadığım diyelim...
 Şükretmeyi de biliyorum tabii.Evet kesinlikle bahşedilen her güzelliğin, her iyiliğin farkındayım.Biryerlerde güzel konuşan, güzel gülen, güzel düşünen, iyi insanların olduğunun da farkındayım.Ama işte bazen oluyor, göremiyorum onları.Onlar dünyanın neresindeyse artık, ben dünyaya o tarafından bakamıyorum.
 
Aslında niyetlerim hep iyi.Ama hayata geçiremiyorum içimdekileri.Elimden gelmiyor her düşündüğümü, her istediğimi yapmak.İçimden geliyor, ama elimden gelmiyor.
  
Kötü değilim.Dünyaya kötü tarafından bakıyorum sadece..ve hayata geçiremediğim "iyi niyetlerim" var!..