tebdil-i mekân

İçimden gelenleri, aklımdan geçenleri yazmaya yetmez ellerimin gücü. Yetse de zaten, yazmak neyi değiştirir ki?..

14 Mayıs 2014 Çarşamba

Vakit gece..
Dışarısı kapkara gece...
İçim dışarıdan bin kere daha gece.. 
Koskoca bir karanlık, buz gibi soğuk.  
İnsan kadar yalnız iki hece; GE-CE!
Sabahına kandığınca uyuduğun karanlık..

Gönderen Nihal zaman: 04:49 1 yorum:
Bunu E-postayla GönderBlogThis!X'te paylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Daha Yeni Kayıtlar Önceki Kayıtlar Ana Sayfa
Kaydol: Kayıtlar (Atom)

Blog Arşivi

  • ►  2021 (1)
    • ►  Mart (1)
  • ►  2020 (2)
    • ►  Eylül (1)
    • ►  Mayıs (1)
  • ►  2017 (2)
    • ►  Ağustos (1)
    • ►  Mayıs (1)
  • ►  2016 (2)
    • ►  Ağustos (1)
    • ►  Temmuz (1)
  • ►  2015 (2)
    • ►  Nisan (1)
    • ►  Şubat (1)
  • ▼  2014 (2)
    • ▼  Mayıs (1)
      • Vakit gece.. Dışarısı kapkara gece... İçim dı...
    • ►  Şubat (1)
  • ►  2013 (18)
    • ►  Aralık (2)
    • ►  Kasım (3)
    • ►  Ekim (2)
    • ►  Eylül (1)
    • ►  Temmuz (1)
    • ►  Mayıs (2)
    • ►  Nisan (2)
    • ►  Şubat (1)
    • ►  Ocak (4)
  • ►  2012 (7)
    • ►  Aralık (7)

Hakkımda

Fotoğrafım
Nihal
Profilimin tamamını görüntüle
Filigran teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.