İstediği kadar yürüsün insan, hatta koşsun. İsterse nefes nefese tüketsin ömrünü..Yolu sevgiliden geçmiyorsa, ya da bir yerde kesişmiyorsa onunla;  boşuna. O nefesler, o adımlar, göz pınarlarına dolan terler .. Hep boşuna yorgunluklar. Ama yalnız yorgunluklar…

Yol boşuna değil, yolcu da. Zira sevgiliye varmayacak yolda onun hayaliyle yürüyorsa yolcu, boşa değil yolculuğu. Ve sevgilisiz yolda sevgilinin umuduyla koşuyorsa her adımı, umut dolu o yollar da boşuna değil. Doğru yolu, doğru yorgunluğu bulana dek yürüsün yolcu. Sevgiliye varana dek yürüsün. Varamazsa da karınca misali yolunda ölsün. Zaten yolcunun yolcu olmaktan başka ne kıymeti var ki dünyada. ? Sevgiliyi aramadıktan sonra, ona atmadıktan sonra her adımını; sevmenin ne anlamı var ki..?

Şu dünyada bir sevdaya gönül vermek, yolunda yolcu olmak herkese nasip olsun…

Ve sevda yolunda kalbiyle yürüyen yolcu!
Yolun açık olsun.